واژینیسموس چیست ؟ واژینیسموس وضعیتی است که شامل اسپاسم عضلانی در عضلات کف لگن می باشد. اصطلاح واژینیسموس کمتر به تنهایی استفاده می شود. در عوض، DSM-5 آن را به صورت اختلال درد/نفوذ تناسلی-لگنی (GPPPD) طبقه بندی می کند. این عبارت مجموعه ای از مشکلات ولوواژینال از جمله واژینیسموس را توصیف می کند. GPPPD یک بیماری پیچیده است که می تواند رابطه جنسی، معاینه زنان یا قرار دادن تامپون را دردناک، دشوار یا غیرممکن کند. هنگامی که فرد سعی می کند جسمی را وارد واژن کند، ماهیچه های اطراف دهانه واژن یا کف لگن می توانند به طور غیرارادی اسپاسم شوند.
دخول دردناک
واژینیسموس تنها یکی از علل احتمالی مقاربت دردناک است که به نام دیسپارونی نیز شناخته می شود.دیسپارونی می تواند دلایل زیادی داشته باشد. بدون درمان، واژینیسموس می تواند منجر به ناامیدی و ناراحتی شود و ممکن است بدتر شود. با این حال، درمان ممکن است. درد می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و می تواند احساسات مختلفی را ایجاد کند. انواع مختلفی از واژینیسموس وجود دارد و علائم در افراد متفاوت است. واژینیسموس می تواند ناشی از عوامل عاطفی، پزشکی یا هر دو باشد.
بیشتر بخوانید: راهنمای تجربه اوج لذت جنسی در رابطه جنسی
انواع رایج واژینیسموس
درد ناحیه تناسلی یا لگنی انواع مختلفی دارد و می تواند افراد در سنین مختلف را تحت تاثیر قرار دهد. واژینیسموس، به چهار دسته تقسیم می شود: اولیه، ثانویه، کلی و موقعیتی.
واژینیسموس اولیه
این یک وضعیت مادام العمر است که در آن اسپاسم اولین باری است که فرد سعی می کند رابطه جنسی داشته باشد یا شیئی مانند تامپون را وارد واژن کند. ممکن است برای یک فرد انجام معاینه زنان سخت باشد.
در طول رابطه جنسی، شریک جنسی قادر به وارد کردن چیزی به واژن نیست. آنها ممکن است احساسی مانند “اصابت به دیوار” در دهانه واژن را توصیف کنند. فرد ممکن است درد، سوزش یا اسپاسم عضلانی عمومی را تجربه کند. هنگامی که تلاش برای ورود واژن متوقف شود، علائم متوقف می شود.
واژینیسموس ثانویه
این بعد از اینکه فرد قبلاً عملکرد جنسی مورد انتظار را تجربه کرده است ایجاد می شود. ترس از دخول (واژینیسموس) همیشه وجود نداشته است. ممکن است در هر مرحله از زندگی رخ دهد و ممکن است قبلاً اتفاق نیفتاده باشد.
این معمولاً از یک رویداد خاص مانند عفونت، یائسگی، یک وضعیت پزشکی، جراحی یا زایمان ناشی می شود.
یکی از جذابیتهای اپلیکیشن از پزشک این است که بیمار امکان دریافت مشاوره انلاین با دکتر زنان را داشته، و با استفاده از این خدمات میتوانند بدون اتلاف وقت، با صرف هزینه کمتر، و بدون نیاز به تحمل شلوغی مطب به صورت کاملا آنلاین ازپزشک مورد نظر خود به راحتی مشاوره رایگان زنان دریافت نمائید و یا ویزیت شوید. برای استفاده از این خدمات ارزشمند کافی است اپ ازپزشک را نصب کرده تا از تمامی خدمات مخصوص بیماران بهرهمند شوید.
واژینیسموس کلی در مقابل موقعیتی
می توانند اولیه یا ثانویه باشند. واژینیسموس کلی به مواردی اطلاق می شود که علائم در پاسخ به هر نوع دخول رخ می دهد. واژینیسموس موقعیتی به این معنی است که علائم در پاسخ به برخی از انواع دخول رخ می دهد، اما به انواع دیگر نمی رسد. به عنوان مثال، ممکن است فردی نتواند رابطه جنسی داشته باشد، اما بتواند تامپون را وارد کند.
ترس از رابطه جنسی
واژینیسموس از تحریک جنسی افراد جلوگیری نمی کند، اما ممکن است منجر به اضطراب در مورد رابطه جنسی شود و باعث شود افراد از رابطه جنسی یا دخول واژینال خودداری کنند.
در طول فعالیت جنسی، فرد مبتلا به واژینیسموس همچنان می تواند ارگاسم ناشی از تحریک کلیتورال را تجربه کند. این وضعیت مانع از این توانایی نمی شود و فقط بر رابطه جنسی نفوذی تأثیر می گذارد. با این حال، برخی از افراد مبتلا به واژینیسموس دارای اختلالات جنسی دیگری مانند مشکل در رسیدن به ارگاسم هستند.سکس تراپی می تواند به درمان این اختلال کمک کند.
پیشنهاد ویژه : مطالعه مقاله سکس تراپی چیست و چه بیماریهایی را درمان میکند
علل واژینیسموس
سکس با ترس وضعیتی است که می تواند به دلیل استرس های فیزیکی، استرس های عاطفی یا هر دو رخ دهد. می تواند پیش بینی کننده شود، به این معنی که این اتفاق می افتد زیرا فرد انتظار دارد که اتفاق بیفتد.
محرک های عاطفی
ترس، به عنوان مثال، از درد یا بارداری
اضطراب در مورد عملکرد یا احساس گناه
مشکلات رابطه، به عنوان مثال، داشتن یک شریک متجاوز یا احساس آسیب پذیری
رویدادهای آسیب زای زندگی، از جمله تجاوز جنسی یا سابقه سوء استفاده
تجربیات دوران کودکی، مانند قرار گرفتن در معرض تصاویر جنسی یا به تصویر کشیدن رابطه جنسی در دوران رشد
محرک های فیزیکی
عفونت، مانند عفونت دستگاه ادراری (UTI) یا عفونت قارچی
شرایط سلامتی، مانند سرطان یا لیکن اسکلروزیس
زایمان
یائسگی
جراحی لگن
معاشقه ناکافی
روانکاری ناکافی واژن
عوارض جانبی دارو
مشکلات جنسی می تواند بر افراد از هر جنس تأثیر بگذارد. فرد نباید خود را سرزنش کند یا احساس شرم کند. در بیشتر موارد، درمان می تواند کمک کننده باشد.
تشخیص
برای تشخیص واژینیسموس، پزشک سابقه پزشکی را می گیرد و معاینه لگنی را انجام می دهد. ممکن است لازم باشد پزشک قبل از تمرکز بر درمان واژینیسموس، علل زمینهای احتمالی مانند عفونت را رد کند.
با توجه به معیارهای DSM-5 برای تشخیص GPPPD (از جمله واژینیسموس)، برای تشخیص، فرد باید حداقل به مدت 6 ماه یک یا چند مورد از علائم زیر را داشته باشد و ناراحتی قابل توجهی را تجربه کند:
مشکلات واژن در طول رابطه جنسی
درد واژن یا دخول دردناک
سفت شدن یا منقبض شدن عضلات کف لگن در حین آمیزش جنسی یا تلاش برای دخول
احساس ترس یا اضطراب در مورد تجربه درد ولوواژینال یا لگن ناشی از نفوذ واژن
شرایطی که ممکن است شبیه واژینیسموس باشد
برخی از بیماری ها ممکن است مشابه واژینیسموس ظاهر شوند اما اختلالات متفاوتی هستند. آنها عبارتند از:
- واژینیت آتروفیک، که به نازک شدن و خشک شدن دیواره های واژن پس از یائسگی به دلیل کاهش استروژن اشاره دارد.
- وستیبولیت vulvar، که باعث درد شدید در حین مقاربت یا قرار دادن جسمی مانند تامپون می شود
- عفونت واژن، مانند عفونت قارچی یا یک بیماری مقاربتی (STI)
- لیکن اسکلروزیس یا اختلال دیگری که می تواند بافت اسکار واژن ایجاد کند
- ضربه فیزیکی به ناحیه واژن
- گذراندن دوره های طولانی بدون آمیزش جنسی، که ممکن است منجر به مشکلات موقت در حین دخول شود.
درمان واژینیسموس
بسته به علت، درمان ممکن است مختلف باشد. به طور کلی، هدف از درمان واژینیسموس کاهش سفت شدن عضلات، از بین بردن ترس از درد، و رفع هر گونه ترس دیگری است.
حساسیت زدایی
این درمان اصلی برای ترس از رابطه جنسی یا واژینیسموس حساسیت زدایی است. این درمان شامل قرار دادن آهسته و تدریجی فرد در معرض نفوذ است. می تواند با تشویق فرد به لمس ناحیه ای تا حد امکان نزدیک به دهانه واژن بدون ایجاد درد شروع شود.
هنگامی که آنها بتوانند ناحیه اطراف واژن را لمس کنند، تشویق می شوند که لب های واژن یا لابیاها را لمس کرده و باز کنند. مرحله بعدی قرار دادن انگشت خواهد بود.
زمانی که فرد بتواند این کار را بدون درد انجام دهد، استفاده از گشادکننده پلاستیکی یا مخروطی شکل را یاد خواهد گرفت. اگر آنها بتوانند این را بدون درد وارد کنند، گام بعدی این است که آن را به مدت 10 تا 15 دقیقه بگذارند تا عضلات به فشار عادت کنند. در مرحله بعد، آنها می توانند به شریک خود آموزش دهند که چگونه آن را اعمال کند.
وقتی فرد احساس می کند به این کار عادت کرده است، می تواند به همسرش اجازه دهد آلت تناسلی خود را نزدیک – اما نه داخل – واژن قرار دهد. هنگامی که آنها با این موضوع کاملاً راحت باشند، زوج می توانند دوباره رابطه جنسی را امتحان کنند..
این نوع درمان می تواند شامل یادگیری تکنیک های تمدد اعصاب باشد که اگر علت آن روانی باشد، مانند اضطراب، ممکن است مفید باشد.
سایر درمان های واژینیسموس
روش های دیگری که پزشک ممکن است واژینیسموس را درمان کند عبارتند از:
تمرینات کنترل کف لگن: این تمرینات که شامل فعالیتهای انقباض و آرامش عضلانی یا تمرینات کگل برای بهبود کنترل عضلات کف لگن است.
آموزش و مشاوره: ارائه اطلاعات در مورد آناتومی جنسی و چرخه پاسخ جنسی می تواند به افراد برای درک درد و فرآیندهایی که بدنشان طی می کند کمک کند.
بوتاکس: تحقیقات نشان می دهد که بوتاکس ممکن است علائم واژینیسموس را بهبود بخشد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید این نتیجه ضروری است.
فرکانس رادیویی پالسی (PRF): این یک درمان نسبتاً جدید است که معمولاً برای درد عصبی استفاده می شود. تحقیقات محدود پتانسیل را برای بهبود با استفاده از این درمان نشان داده است.
جراحی: این بسیار نادر است و معمولاً فقط زمانی ضروری است که مشکلی در واژن وجود داشته باشد که شبیه علائم واژینیسموس است.
نقش درمانگر یا روانپزشک
از آنجایی که علل واژینیسموس می تواند بسیار چند وجهی باشد، درمان فرد باید بر عوامل فیزیکی و روانی متمرکز باشد. ممکن است یک فرد نیاز به کار با یک درمانگر یا روانپزشک داشته باشد که ممکن است داروهایی را توصیه کند که می تواند مشکلات روانی زمینه ای را درمان کند.
هر کسی که نگران علائم مربوط به واژینیسموس است باید برای ارزیابی با یک متخصص صحبت کند.
محمد قاسمی
عمومی
میلاد دودانگه
عمومی
فرح جعفری
روانشناسی عمومی
آدینه مهدیان ریزی
روانشناسی عمومی
فرید سنگین آبادی
عمومی
هانیه حسین زاده
عمومی
یونس محمدی
عمومی
پروین رئیسی اردلی
مامایی
فائزه بابائی
روانشناسی تربیتی
امیر حسین جهانبخش
عمومی
حمیده قاضی مزرعه
روانشناسی بالینی
مهدی صفائیان فر
روانشناسی بالینی
نادر فتحی
عمومی
شقایق زندیه
عمومی
نرگس ایمانی
مامایی
سیمین رضاوند زایری
روانشناسی
محمدرضا کریمی
عمومی
جابر دریجانی
روانپزشکی
غزل داودی
مامایی
احمد طایفی
روانپزشکی