روانشناسی

درمان اختلال پر خوری

درمان اختلال پر خوری

مشاره تصویری

در این مطلب می‌خواهیم با یکی از اختلالات اشتها که شامل پر خوری میباشد آشنا شویم. شما میتوانید با علایم و ویژگی های این اختلال و همچنین با درمان آن آشنا شوید. در پر خوری فرد ولع زیادی به خوردن غذا دارد. این ولع میتواند شامل علاقه به خوردن همه نوع غذا باشد و میتواند فقط علاقه به خوردن یک نوع غذا باشد. این پر خوری میتواند بیانگر یک بیماری و یا اختلال فیزیکی باشد وهم میتواند بیانگر یک اختلال روحی و روانی باشد.

پر خوری

بدن ما برای تامین انرژی و ادامه حیات به مصرف مواد غذایی نیازمند است. انسانها بعد از چند ساعت غذا نخوردن احساس گرسنگی میکنند. اگر بعد از خوردن غذا به مقدار مناسب باز هم احساس گرسنگی کنیم امکان دارد بدن ما چه از لحاظ فیزیکی و چه از لحاظ روانی به مراجعه به متخصص نیازمند باشد. در این موارد میتوانید از یک روانشناس کمک بگیرید. به افراط در خوردن غذا و اشامیدن پر خوری گفته میشود،که میتواند دلایل مختلفی داشته باشد از جمله:

  • دیابت
  • عملکرد نامناسب غده تیروئید
  • افت قند خون
  • کم خوابی یا نداشتن خواب با کیفیت
  • داشتن استرس و اضطراب زیاد
  • داشتن رژیم غذایی نامناسب
  • از دیگر علل پر خوری میتوان به مصرف بعضی از داروها اشاره کرد.

پیشنهاد مقاله: کنترل دیابت 

 

 

مشاوره تصویری

مشاوره تصویری

 

اختلال پر خوری

ملاک های تشخیصی این اختلال یا بینج_ایتینگ :

 

  • ملاک A
    دوره های مکرر پر خوری که باید همراه با دو مشخصه باشد:
  1. در یک دوره زمانی مستقل مقدار غذایی که فرد می خورد از مقدار غذایی که اکثر افراد در همان دوره زمانی و تحت شرایط مشابه می خورند، بسیار بیشتر است.
  2. در طول این دوره های پر خوری، فرد احساس می کند بر خوردن کنترل ندارد.

 

  • ملاک B
    دوره های پر خوری به سه مورد یا بیشتر از موارد زیر همراه است:
  1. فرد با سرعتی بسیار بیشتر از سرعت عادی غذا می خورد.
  2. فرد آنقدر غذا می خورد که احساس سیری ناخوشایندی به او دست دهد.
  3. فرد حتی زمانی که احساس نمی کند بطور فیزیکی گرسنه است، مقدار زیادی غذا میخورد.
  4. به دلیل خجالت، در تنهایی پر خوری می کند نه در حضور دیگران.
  5. از پر خوری، فرد به شدت از خودش متنفر می شود، غمگین می شود و احساس عذاب وجدان می‌کند.

 

  • ملاک C:
    فرد بخاطر پر خوری رنج شدیدی تجربه می کند
  • ملاک D:
    پر خوری بطور متوسط حداقل یکبار در هفته و به مدت سه ماه روی می دهند.

 

یکی از جذابیت‌های اپلیکیشن از پزشک این است که بیمار امکان دریافت مشاوره با متخصص روانشناسی را داشته، و با استفاده از این خدمات می‌توانند بدون اتلاف وقت، با صرف هزینه کم‌تر، و بدون نیاز به تحمل شلوغی مطب به صورت کاملا آنلاین ازپزشک مورد نظر خود به راحتی مشاوره رایگان دریافت نمائید و یا ویزیت شوید. برای استفاده از این خدمات ارزشمند کافی است اپ ازپزشک را نصب کرده تا از تمامی خدمات مخصوص بیماران بهره‌مند شوید.

 

پر خوری عصبی

افراد مبتلا به پر خوری عصبی (bulimia nervosa) بین مصرف مقدار زیادی غذا در مدتی کوتاه و بعد تعدیل کردن کالریهای اضافی با استفراغ کردن یا اعمال افراطی دیگر در نوسان هستند. دوره های پرخوری با موارد زیر مشخص می شوند :

  1. مصرف مقداری غذا ظرف ۲ ساعت که خیلی بیشتر از مقداری است که اغلب افراد تحت شرایط مشابه می خورند.
  2. احساس نداشتن کنترل بر مقدار یا نوع غذایی که خورده می شود.

 

اختلال پر خوری

اختلال پر خوری

 

  • تیپ تخلیه کننده (purging type):

سعی می شود آنچه را که به تازگی مصرف کردند به زور از بدنشان بیرون بریزند. آنها در انجام این کار، استفراغ می کنند، دست به تنقیه می زنند یا اینکه داروهای ملین مصرف می کنند.

پر خوری عصبی دو نمونه است

  • تیپ غیر تخلیه کننده (nonpurging type):

سعی می کنند با روزه گرفتن یا ورزش کردن افراطی، آنچه را که خورده اند، تعدیل کنند. در هر دو مورد این افراد در دور معیوب پر خوری عصبی و بعد تلاش برای پاک کردن خودشان از غذاهایی که هنگام خوردن بسیار ارضا کننده بود، گیر می کنند. بعد از تخلیه کردن، گرسنگی بر می گردد و این دور معیوب تکرار می شود. مقاومت کردن در برابر پر خوری عصبی غیر ممکن به نظر می رسد. اغلب افراد مبتلا به این بیماری، برای کسب این تسکین به استفراغ کردن روی می آورند.

گرچه برخی افراد هم به بی اشتهایی عصبی و هم به پرخوری عصبی مبتلا هستند، اما دو ویژگی مهم این اختلالها را متمایز می کنند. ویژگی اول، تصور بدن است. افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی برداشتهای تحریف شده ای از اندازه بدنشان دارند در مقابل فردی که به پرخوری عصبی مبتلا است، برداشت دقیقی از بدنش دارد، با این حال، بازهم درباره افزایش وزن نگران است. تفاوت دوم، مقدار وزنی است که فرد کم کرده است. افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی بسیار پایین تر از معیار قد و هیکل است، در حالی که خیلی از افراد مبتلا به پرخوری عصبی وزنی متوسط یا بالای متوسط دارند. رفتار پرخوری در دختران، حدود ۱۶ سالگی است، در حالی که تخلیه کردن، تقریبا ۲ سال بعد، در حدود ۱۸ سالگی به احتمال خیلی زیاد روی می دهد.

 

 

تصویر دکتر فرح جعفری

فرح جعفری

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر رامینا جوینی پور

رامینا جوینی پور

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر فهیمه نیک بخش

فهیمه نیک بخش

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر سمانه سیف یان

سمانه سیف یان

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر مهسا عطار حسینی

مهسا عطار حسینی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر علی اردشیری

علی اردشیری

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر زینب شهبازی چناری

زینب شهبازی چناری

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر شهره رجبعلی

شهره رجبعلی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر پریا سلطانی

پریا سلطانی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر شقایق اسماعیلزاده اسکویی

شقایق اسماعیلزاده اسکویی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر سعیده جلالی نسب

سعیده جلالی نسب

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر فاطمه فولادی

فاطمه فولادی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر محدثه قاسمی

محدثه قاسمی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر سمیرا پوراکبرسجادی

سمیرا پوراکبرسجادی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر مهدی رجبی

مهدی رجبی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر مهدی مرادی

مهدی مرادی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر رقیه غلامی

رقیه غلامی

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر مریم اشعری

مریم اشعری

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر سحر بهروزیان

سحر بهروزیان

روانشناسی عمومی

تصویر دکتر علیرضا فرهاد غیبی

علیرضا فرهاد غیبی

روانشناسی عمومی

سوالات متداول

منابع علمی این مطلب

  1. خلاصه روانپزشکی کاپلان-سادوک فصل بیست و سوم.
  2. ضروریات روانپزشکی (اختلالات خوردن) دکتر مصطفی نجفی.
برای دیدن نوشته هایی که دنبال آن هستید تایپ کنید.