پزشکی, زنان و زایمان

پی آر او ام

پی آر او ام

پی آر او ام

پی آر او ام

پی آر او ام یا پارگی پیش از موعد پرده های جنینی

پارگی غشاء (امنیوتیک )قبل از زایمان (PROM) به پارگی غشاء قبل از شروع انقباضات رحمی اشاره دارد. Preterm PROM (PPROM) به PROM قبل از هفته 37+0 بارداری اشاره دارد. این دلیل تقریباً یک سوم زایمان های زودرس است یا با آن همراه است
شایع ترین عامل قابل شناسایی مرتبط با زایمان زودرس است.

شیوع پی آر او ام

شیوع پی آر او ام

PPROM در 3 درصد از حاملگی ها رخ می دهد: تقریباً 0.5 درصد از بارداری های کمتر از 27 هفته، 1 درصد از بارداری های 27 تا 34 هفته، و 1 درصد از بارداری های 34 تا 37 هفته

پاتوژنز
پاتوژنز پارگی خودبخودی غشاء به طور کامل شناخته نشده است. استحکام و یکپارچگی غشاهای جنینی از پروتئین های غشای خارج سلولی از جمله کلاژن ها، فیبرونکتین و لامینین ناشی می شود. متالوپروتئازهای ماتریکس (MMPs) استحکام غشاء را با افزایش تخریب کلاژن کاهش می دهند

انواع وقایع پاتولوژیک (مانند عفونت تحت بالینی یا آشکار، التهاب، استرس مکانیکی، خونریزی) می‌توانند این فرآیند و سایر فرآیندهای هموستاتیک را مختل کنند و باعث ایجاد آبشاری از تغییرات بیوشیمیایی شوند که در PROM به اوج خود می‌رسد.اگرچه مسیر بسته به رویداد آغازگر متفاوت است (که همیشه قابل شناسایی نیست)، این احتمال وجود دارد که همه مسیرها به یک مسیر مشترک نهایی منجر شوند که به پارگی غشاء ختم می شود.

یکی از خدمات فوق‌العاده سامانه از پزشک که باعث محبوبیت آن در بین بیماران و پزشکان عزیز شده است امکان دریافت ویزیت پزشک آنلاین و یا مشاوره پزشک تصویری می‌باشد در واقع سامانه ازپزشک با قرار دادن این خدمات ارزشمند در سامانه خود باعث شده تا در هر مکانی و هر زمانی بتوانید به راحتی از این خدمات استفاده نمائید. فقط کافی است همین الان اپ ازپزشک را نصب کرده تا از تمامی خدمات این مجموعه برخوردار شوید.

عوامل خطر پی آر او ام

عوامل فیزیولوژیکی، ژنتیکی و محیطی مادر مستعدکننده ایجاد PPROM هستند. این عوامل خطر مشابه عوامل مربوط به زایمان زودرس هستند ،با این حال، بسیاری از بیماران هیچ عامل خطر قابل شناسایی آشکاری ندارند.

سابقه PPROM در بارداری قبلی، عفونت دستگاه تناسلی، خونریزی قبل از زایمان، و سیگار کشیدن ارتباط قوی خاصی با PPROM دارند .

عفونت دستگاه تناسلی – عفونت دستگاه تناسلی شایع ترین عامل خطر قابل شناسایی برای PPROM است. سه خط شواهد اپیدمیولوژیک قویاً از این ارتباط حمایت می کنند: (1) بیماران مبتلا به PPROM به طور قابل توجهی بیشتر از آنهایی که غشاهای سالم دارند، میکروارگانیسم های بیماری زا در مایع آمنیوتیک دارند، (2) بیماران مبتلا به PPROM به طور قابل توجهی دارای میزان بیشتری از کوریوآمنیونیت هیستولوژیک هستند. که زایمان زودرس بدون PPROM دارند، و (3) فراوانی PPROM در بیماران مبتلا به برخی عفونت‌های دستگاه تناسلی تحتانی (به ویژه واژینوز باکتریایی) به طور قابل‌توجهی بیشتر از بیماران غیر عفونی است.
ارتباط بین کلونیزاسیون باکتریایی دستگاه تناسلی تحتانی و PPROM تعجب آور نیست. بسیاری از میکروارگانیسم هایی که در قسمت تحتانی دستگاه تناسلی مستعمره می شوند، ظرفیت تولید فسفولیپازها را دارند که می تواند تولید پروستاگلاندین ها را تحریک کرده و در نتیجه منجر به شروع انقباضات رحمی شود. علاوه بر این، پاسخ ایمنی میزبان به تهاجم باکتری به اندوسرویکس و/یا غشاهای جنینی منجر به تولید واسطه‌های التهابی متعددی می‌شود که می‌تواند باعث ضعیف شدن موضعی غشای جنین و در نتیجه PPROM شود .به نظر می رسد تنظیم ژنتیکی پاسخ های ایمنی و التهابی میزبان در حساسیت و پاسخ به عفونت های مرتبط با PPROM نقش دارد.

●PPROM قبلی – مطالعات به طور مداوم گزارش داده اند که سابقه PPROM یک عامل خطر قوی برای عود است. به عنوان مثال، مطالعه پیش‌بینی زودرس، یک مطالعه آینده‌نگر بزرگ که توسط شبکه واحدهای پزشکی مادر و جنین (MFMU) موسسه ملی سلامت کودک و توسعه انسانی (NICHD) انجام شد، مشاهده کرد که بیماران با سابقه PPROM منجر به زایمان زودرس سه برابر بیشتر از PPROM در بارداری بعدی در مقایسه با آنهایی که چنین سابقه ای ندارند

خونریزی قبل از زایمان – خونریزی واژینال سه ماهه اول با افزایش اندک اما از نظر آماری قابل توجهی در خطر PPROM همراه است .خونریزی قبل از زایمان در بیش از یک تا سه ماهگب خطر ابتلا به PPROM را سه تا هفت برابر افزایش می دهد
ایجاد PPROM در شرایط خونریزی ناشی از جدا شدن ممکن است با غلظت بالای فاکتور بافتی مرتبط باشد. علاوه بر خواص هموستاتیک، ترومبین به گیرنده های فعال شده با پروتئاز decidual (PAR1 و 3) متصل می شود که بیان پروتئازهایی مانند متالوپروتئازهای ماتریکس را که غشاها را تجزیه می کنند، تنظیم می کند.
●سیگار کشیدن – خطر PPROM در میان سیگاری ها در مقایسه با افراد غیرسیگاری دو تا چهار برابر افزایش می یابد. این خطر حتی پس از تعدیل برای عوامل مخدوش کننده شناخته شده باقی می ماند. مکانیسم ارتباط نامشخص است…

یافته های بالینی و پی آر او ام

تظاهر بیمار – تظاهرات بالینی کلاسیک PPROM یک “فشار” ناگهانی مایع زرد روشن یا کم رنگ از واژن است که لباس ها خیس می شود. با این حال، ممکن است فورانی وجود نداشته باشد.
خانم حافظی اینفلوئنسر, [Sep 28, 2022 at 13:09]
بسیاری از بیماران نشت مقدار کمی مایع را به طور مداوم یا متناوب توصیف می کنند و برخی فقط احساس مرطوب بودن غیر طبیعی واژن یا پرینه را توصیف می کنند.

معاینه فیزیکی – برای بیمارانی که زایمان فعال ندارند، معاینه دهانه رحم و واژن باید با استفاده از اسپکولوم استریل انجام شود. از معاینه دیجیتال باید اجتناب شود زیرا ممکن است دوره تاخیر (یعنی زمان PPROM تا زایمان) را کاهش دهد و خطر عفونت داخل رحمی را افزایش دهد

مشاهده مستقیم مایع آمنیوتیک که از دهانه رحم نشت می کند و در واژن جمع می شود، تشخیص PPROM است. اگر مایع آمنیوتیک بلافاصله قابل مشاهده نباشد، می توان از بیمار خواسته شد که فوندوس، والسالوا یا سرفه خود را فشار دهد تا باعث نشت مایع آمنیوتیک از دهانه رحم شود.

دهانه رحم ممکن است متسع و/یا ناپدید شده به نظر برسد و به ندرت ممکن است افتادگی قسمتی از جنین یا بند ناف مشاهده شود.

سونوگرافی – بسیاری از بیماران، اگر نه بیشتر، الیگوهیدرآمنیوس دارند (یعنی حجم مایع آمنیوتیک کمتر از حد انتظار برای سن بارداری است). معیارهای الیگوهیدرآمنیوس در بین سونوگرافیست ها کمی متفاوت است، اما می توان آن را به عنوان حداکثر پاکت عمودی (MVP) مایع آمنیوتیک کمتر از 2 سانتی متر در عمق یا شاخص مایع آمنیوتیک (AFI) ≤5 سانتی متر (برخی به ترتیب ≤2 سانتی متر و کمتر از 5 سانتی متر استفاده می کنند) تعریف کرد.

در یک مطالعه آینده نگر روی 290 بارداری تک قلو با PPROM در هفته های 24 تا 34 بارداری، 67 درصد دارای AFI کمتر از 5 سانتی متر و 47 درصد دارای MVP کمتر از 2 سانتی متر بودند

ارزیابی و تشخیص پی آر او ام

ارزیابی و تشخیص پی آر او ام

رویکرد ما – ما اساساً تشخیص PPROM را بر اساس یافته‌های مشخصه بر اساس شرح حال و معاینه فیزیکی قرار می‌دهیم: یک بیمار باردار با سابقه نشت مایع مراجعه می‌کند، و در معاینه اسپکولوم استریل، تجمع مایع آمنیوتیک در واژن خلفی مشاهده می‌شود.

نشت مایع:

● الیگوهیدرآمنیوس (به عنوان مثال، با شاخص مایع آمنیوتیک [AFI] ≤5 سانتی متر، حداکثر پاکت عمودی [MVP] <2 سانتی متر، یا برداشت ذهنی) شواهد احتمالی PROM است، بنابراین هیچ آزمایش تشخیصی اضافی انجام نمی شود.
●اگر حجم مایع آمنیوتیک کمی نرمال باشد (تعریف شده به عنوان AFI 6 یا 7 سانتی متر یا با برداشت ذهنی) یا نرمال (مثلاً با AFI > 7 سانتی متر یا برداشت ذهنی)، نویسنده یکی از آزمایش های تجاری را برای تشخیص آمنیوتیک سفارش می دهد.

از جذابیت‌های اپلیکیشن از پزشک این است که بیمار امکان دریافت ویزیت و مشاوره پزشکی آنلاین را داشته، و با استفاده از این خدمات می‌توانند بدون اتلاف وقت، با صرف هزینه کم‌تر، و بدون نیاز به تحمل شلوغی مطب به صورت کاملا آنلاین ازپزشک مورد نظر خود به راحتی مشاوره دریافت نمائید و یا ویزیت شوید. برای استفاده از این خدمات ارزشمند کافی است اپ ازپزشک را نصب کرده تا از تمامی خدمات مخصوص بیماران بهره‌مند شوید.

تشخیص های افتراقی

سایر علل خیسی واژن/پرینه شامل بی اختیاری ادرار، ترشح بیش از حد ترشحات واژن (طبیعی یا مرتبط با عفونت)، مخاط دهانه رحم و تعریق است.

●ویژگی های مایع آمنیوتیک:
•ظاهر مایع آمنیوتیک (زرد روشن یا کم رنگ) می تواند شبیه ادرار باشد، اما مایع آمنیوتیک بی بو است (در صورت عدم وجود عفونت).
• نشت مایع آمنیوتیک مداوم یا متناوب است، در حالی که نشت مثانه باید پس از تخلیه مثانه و حفظ حجم کم متوقف شود.
• مایع آمنیوتیک معمولاً دارای محدوده pH 7.0 تا 7.3 است که با pH طبیعی واژن از 3.8 تا 4.2 متفاوت است و معمولاً با pH ادرار که معمولاً <6.0 است اما ممکن است بالاتر باشد (تصویر 1) متفاوت است
• مایع آمنیوتیک و ادرار ترکیبات شیمیایی متفاوتی دارند (ادرار دارای سطوح کراتینین و اوره بالاتری است اما چنین آزمایشاتی به ندرت نشان داده می شود.
●ویژگی های ترشحات واژن:
• ترشحات واژینال ممکن است شفاف یا زرد باشد، شبیه مایع آمنیوتیک و ادرار، اما به طور کلی غلیظ است، آبکی نیست، و دارای یافته های مشخصی است که آن را از سایر مواد متمایز می کند.
●تعریق ممکن است منجر به تری پرینه شود، اما با تجمع در واژن همراه نیست.
● مخاط دهانه رحم شفاف است و مانند مایع آمنیوتیک دارای PH بالا (7) است، اما مقدار کمی بیشتر در واژن جمع نمی شود و نشت خود محدود می شود. دارای الگوی درختی ضخیم و گسترده در زیر میکروسکوپ بر خلاف الگوی ظریف سرخس شدن مایع آمنیوتیک است.
●کاهش حجم مایع آمنیوتیک در سونوگرافی یک یافته غیراختصاصی مربوط به بسیاری از علل، از جمله PPROM است، اما این علل (مثلاً ناهنجاری کلیه و مجاری ادراری جنین، محدودیت رشد، اوروپاتی انسدادی) با نشت همراه نیستند و سایر یافته‌های جنینی دارند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه بیماری‌های مربوط به بانوان و دریافت مشاوره از پزشک زنان آنلاین کافی است اپلیکیشن از پزشک را نصب و از خدمات فوق‌العاده آن استفاده نمائید

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

برای دیدن نوشته هایی که دنبال آن هستید تایپ کنید.